میم‌صاد آنلاین

درباره زندگی، فرهنگ، هنر و جامعه

#روزنوشت۹۸ - سوم اردیبهشت

ما رو توی بخش ملی جشنواره فیلم فجر تحویل نمی‌گیرن؛ امسال سومین سالی‌ه که از جشنواره جهانی فیلم فجر داریم استفاده می‌کنیم و البته بیشتر از فیلم‌های جهانی(!) فیلم‌های ایرانی می‌بینیم. هم رفقا و هم همکارانی که خیلی وقت بود ندیده بودیم رو می‌بینیم، و هم چند فیلم ایرانی و مستند و خارجی می‌بینیم، و هم از خدمات خیلی خوب پردیس سینمایی چارسو استفاده می‌کنیم. #فودکورت_چارسو!

امسال تا اینجا، این چند تا فیلم رو دیدیم:

بی حسی موضعی: که توی روزنوشت شنبه درباره‌ش نوشتم. دوسش داشتم و امیدوارم اکران عمومی بشه و بترکونه.

جهان با من برقص: اولین فیلم سینمایی سروش صحت رو واقعا نمیشه فیلم ضعیفی قلمداد کرد. (قلمداد کرد؟ چه فرهیخته و ادبی!) خیلی با فضای فیلم ارتباط برقرار نکردم. به قول صفی یزدانیان، که برای این فیلم نوشته بود «بلاتکلیفه؛ نه طنز و نه جدی و نه هنری و نه کلاسیک»؛ باید بگم آخرشم نفهمیدیم: به چشم یه کار کمدی باید نگاهش کنیم؟ یا یه فیلم جدی و هنری با رگه‌های طنز؟ یا یه کار تجاری که صرفاً برای فروش ساخته شده؟

مستند بهارستان خانه ملت: از صدای خیلی بلندِ سالن چهار و گفتارمتنِ اعصاب‌خردکنِ کار که بگذریم؛ این مستند رو پسندیدم. از این جهت که مثل یه کتاب تاریخی، از اول تا آخر یه نقطه از شهر رو پیگیری کرده بود و سرنوشتش رو روایت کرده بود. لابلاش هم به خوبی گریزی به مسائل سیاسی و تغییرات حکومتی زده بود. فقط من نفهمیدم، چرا بعد از انقلاب، به بهارستان/مجلس نپرداخته بود؟ انگار که مستند رو سال 58 ساخته بودن و هیچ اطلاعی از سرنوشت این میدان و این مجموعه در سالهای بعد در دستشون نبوده! جا داشت به حواشی مربوط به ساختمان جدید مجلس هم توی مستند اشاره می‌کردن.

با آدولف چطورین؟ : این فیلم آلمانی که بر اساس نمایشنامه‌ای فرانسوی با عنوان «اسم» ساخته شده، من دو بار به شکل تئاتر، (یکبار با نام «اسم» ساخته لیلی رشیدی و یکبار با نام «پپرونی برای دیکتاتور» ساخته علی احمدی) دیده بودم... نه اینکه اصلاً بهش نخندم ولی مطلقاً نفهمیدم چرا مردم اینقدر اگزجره و غیرطبیعی به شوخی‌های فیلم می‌خندیدن. نکته دیگه‌ای که برام جالب بود حجم شوخی‌های جنسیِ توی فیلم بود که به مراتب، کمتر از ورژن‌های ایرانی بود و اصلاً نیاز به برچسب‌های مثبت چهارده و اینها نداشت.

پی نوشت: با تشکر ویژه از جشنواره جهانی فیلم فجر که حال و هوای من رو برای چند روز عوض کرد. آقای میرکریمی و دوستان! خسته نباشید و دمتون گرم. جشنواره‌تون مستدام.

کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
طراحی: عرفان قدرت گرفته از بیان